Speed up line parsing for simple line layout (part I)
[WebKit-https.git] / PerformanceTests / Layout / line-layout-simple.html
index 4c11f24..8f36aaa 100644 (file)
@@ -7,7 +7,7 @@
 <body>
     <pre id="log"></pre>
     <div id="target" style="width: 300px; display:none">
-        <div style="text-align:center">
+        <div style="text-align: center">
             <h4>ARGUMENTUM</h4>
             <p>
             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
@@ -95,7 +95,7 @@
             speculabuntur atque custodient.
             </p>
         </div>
-        <div style="text-align:right">
+        <div style="text-align: right">
             <h4>ARGUMENTUM</h4>
             <p>
             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
             speculabuntur atque custodient.
             </p>
         </div>
-        <div style="text-align:justify">
+        <div style="text-align: justify">
+            <h4>ARGUMENTUM</h4>
+            <p>
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            </p>
+            <p>
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            </p>
+        </div>
+        <div style="white-space: pre">
+            <h4>ARGUMENTUM</h4>
+            <p>
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            </p>
+            <p>
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            </p>
+        </div>
+        <div style="overflow-wrap: break-word;">
             <h4>ARGUMENTUM</h4>
             <p>
             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
             speculabuntur atque custodient.
             </p>
         </pre>
-        <pre style="white-space:pre-wrap">
+        <pre style="white-space: pre-wrap">
+            <h4>ARGUMENTUM</h4>
+            <p>
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            </p>
+            <p>
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            </p>
+        </pre>
+        <pre style="white-space: pre-line">
+            <h4>ARGUMENTUM</h4>
+            <p>
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            </p>
+            <p>
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            </p>
+        </pre>
+        <pre style="white-space: nowrap">
             <h4>ARGUMENTUM</h4>
             <p>
             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
             speculabuntur atque custodient.
             </p>
         </pre>
-        <pre style="white-space:pre-wrap; overflow-wrap:break-word">
+        <pre style="white-space: pre-wrap; overflow-wrap:break-word">
             <h4>ARGUMENTUM</h4>
             <p>
             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et