Add a second font-fallback performance test
[WebKit-https.git] / PerformanceTests / Layout / line-layout-long-long-text.html
1 <!DOCTYPE html>
2 <html>
3 <head>
4     <title>Line breaking performance test</title>
5     <script src="../resources/runner.js"></script>
6 </head>
7 <body>
8     <pre id="log"></pre>
9     <div id="target" style="width: 300px; display:none">
10         <div style="text-align: center">
11             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
12             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
13             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
14             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
15             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
16             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
17             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
18             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
19             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
20             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
21             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
22             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
23             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
24             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
25             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
26             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
27             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
28             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
29             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
30             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
31             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
32             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
33             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
34             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
35             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
36             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
37             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
38             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
39             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
40             vehementissime invehens habuit.
41             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
42             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
43             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
44             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
45             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
46             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
47             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
48             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
49             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
50             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
51             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
52             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
53             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
54             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
55             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
56             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
57             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
58             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
59             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
60             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
61             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
62             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
63             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
64             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
65             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
66             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
67             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
68             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
69             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
70             vehementissime invehens habuit.
71             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
72             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
73             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
74             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
75             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
76             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
77             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
78             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
79             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
80             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
81             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
82             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
83             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
84             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
85             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
86             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
87             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
88             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
89             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
90             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
91             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
92             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
93             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
94             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
95             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
96             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
97             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
98             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
99             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
100             vehementissime invehens habuit.
101             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
102             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
103             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
104             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
105             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
106             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
107             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
108             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
109             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
110             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
111             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
112             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
113             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
114             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
115             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
116             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
117             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
118             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
119             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
120             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
121             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
122             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
123             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
124             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
125             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
126             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
127             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
128             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
129             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
130             vehementissime invehens habuit.
131             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
132             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
133             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
134             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
135             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
136             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
137             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
138             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
139             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
140             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
141             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
142             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
143             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
144             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
145             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
146             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
147             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
148             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
149             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
150             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
151             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
152             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
153             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
154             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
155             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
156             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
157             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
158             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
159             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
160             vehementissime invehens habuit.
161             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
162             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
163             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
164             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
165             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
166             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
167             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
168             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
169             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
170             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
171             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
172             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
173             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
174             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
175             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
176             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
177             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
178             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
179             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
180             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
181             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
182             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
183             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
184             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
185             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
186             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
187             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
188             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
189             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
190             vehementissime invehens habuit.
191             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
192             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
193             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
194             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
195             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
196             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
197             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
198             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
199             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
200             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
201             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
202             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
203             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
204             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
205             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
206             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
207             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
208             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
209             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
210             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
211             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
212             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
213             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
214             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
215             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
216             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
217             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
218             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
219             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
220             vehementissime invehens habuit.
221             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
222             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
223             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
224             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
225             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
226             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
227             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
228             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
229             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
230             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
231             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
232             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
233             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
234             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
235             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
236             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
237             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
238             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
239             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
240             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
241             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
242             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
243             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
244             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
245             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
246             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
247             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
248             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
249             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
250             vehementissime invehens habuit.
251             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
252             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
253             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
254             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
255             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
256             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
257             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
258             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
259             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
260             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
261             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
262             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
263             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
264             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
265             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
266             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
267             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
268             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
269             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
270             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
271             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
272             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
273             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
274             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
275             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
276             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
277             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
278             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
279             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
280             vehementissime invehens habuit.
281             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
282             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
283             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
284             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
285             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
286             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
287             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
288             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
289             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
290             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
291             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
292             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
293             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
294             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
295             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
296             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
297             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
298             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
299             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
300             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
301             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
302             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
303             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
304             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
305             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
306             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
307             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
308             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
309             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
310             vehementissime invehens habuit.
311             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
312             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
313             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
314             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
315             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
316             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
317             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
318             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
319             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
320             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
321             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
322             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
323             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
324             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
325             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
326             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
327             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
328             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
329             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
330             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
331             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
332             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
333             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
334             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
335             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
336             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
337             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
338             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
339             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
340             vehementissime invehens habuit.
341             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
342             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
343             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
344             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
345             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
346             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
347             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
348             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
349             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
350             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
351             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
352             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
353             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
354             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
355             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
356             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
357             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
358             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
359             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
360             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
361             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
362             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
363             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
364             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
365             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
366             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
367             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
368             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
369             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
370             vehementissime invehens habuit.
371             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
372             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
373             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
374             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
375             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
376             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
377             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
378             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
379             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
380             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
381             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
382             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
383             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
384             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
385             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
386             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
387             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
388             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
389             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
390             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
391             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
392             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
393             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
394             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
395             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
396             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
397             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
398             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
399             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
400             vehementissime invehens habuit.
401             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
402             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
403             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
404             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
405             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
406             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
407             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
408             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
409             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
410             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
411             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
412             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
413             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
414             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
415             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
416             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
417             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
418             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
419             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
420             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
421             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
422             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
423             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
424             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
425             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
426             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
427             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
428             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
429             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
430             vehementissime invehens habuit.
431             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
432             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
433             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
434             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
435             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
436             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
437             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
438             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
439             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
440             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
441             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
442             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
443             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
444             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
445             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
446             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
447             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
448             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
449             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
450             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
451             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
452             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
453             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
454             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
455             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
456             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
457             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
458             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
459             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
460             vehementissime invehens habuit.
461             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
462             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
463             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
464             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
465             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
466             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
467             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
468             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
469             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
470             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
471             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
472             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
473             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
474             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
475             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
476             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
477             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
478             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
479             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
480             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
481             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
482             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
483             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
484             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
485             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
486             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
487             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
488             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
489             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
490             vehementissime invehens habuit.
491             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
492             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
493             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
494             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
495             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
496             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
497             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
498             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
499             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
500             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
501             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
502             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
503             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
504             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
505             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
506             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
507             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
508             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
509             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
510             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
511             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
512             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
513             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
514             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
515             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
516             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
517             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
518             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
519             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
520             vehementissime invehens habuit.
521             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
522             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
523             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
524             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
525             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
526             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
527             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
528             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
529             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
530             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
531             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
532             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
533             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
534             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
535             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
536             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
537             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
538             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
539             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
540             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
541             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
542             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
543             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
544             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
545             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
546             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
547             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
548             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
549             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
550             vehementissime invehens habuit.
551             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
552             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
553             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
554             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
555             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
556             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
557             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
558             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
559             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
560             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
561             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
562             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
563             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
564             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
565             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
566             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
567             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
568             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
569             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
570             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
571             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
572             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
573             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
574             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
575             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
576             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
577             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
578             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
579             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
580             vehementissime invehens habuit.
581             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
582             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
583             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
584             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
585             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
586             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
587             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
588             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
589             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
590             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
591             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
592             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
593             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
594             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
595             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
596             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
597             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
598             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
599             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
600             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
601             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
602             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
603             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
604             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
605             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
606             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
607             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
608             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
609             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
610             vehementissime invehens habuit.
611             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
612             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
613             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
614             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
615             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
616             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
617             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
618             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
619             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
620             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
621             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
622             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
623             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
624             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
625             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
626             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
627             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
628             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
629             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
630             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
631             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
632             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
633             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
634             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
635             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
636             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
637             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
638             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
639             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
640             vehementissime invehens habuit.
641             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
642             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
643             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
644             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
645             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
646             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
647             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
648             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
649             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
650             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
651             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
652             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
653             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
654             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
655             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
656             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
657             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
658             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
659             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
660             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
661             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
662             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
663             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
664             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
665             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
666             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
667             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
668             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
669             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
670             vehementissime invehens habuit.
671             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
672             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
673             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
674             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
675             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
676             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
677             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
678             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
679             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
680             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
681             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
682             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
683             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
684             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
685             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
686             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
687             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
688             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
689             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
690             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
691             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
692             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
693             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
694             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
695             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
696             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
697             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
698             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
699             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
700             vehementissime invehens habuit.
701             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
702             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
703             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
704             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
705             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
706             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
707             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
708             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
709             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
710             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
711             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
712             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
713             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
714             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
715             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
716             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
717             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
718             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
719             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
720             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
721             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
722             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
723             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
724             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
725             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
726             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
727             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
728             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
729             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
730             vehementissime invehens habuit.
731             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
732             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
733             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
734             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
735             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
736             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
737             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
738             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
739             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
740             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
741             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
742             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
743             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
744             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
745             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
746             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
747             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
748             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
749             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
750             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
751             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
752             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
753             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
754             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
755             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
756             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
757             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
758             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
759             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
760             vehementissime invehens habuit.
761             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
762             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
763             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
764             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
765             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
766             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
767             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
768             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
769             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
770             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
771             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
772             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
773             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
774             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
775             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
776             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
777             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
778             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
779             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
780             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
781             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
782             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
783             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
784             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
785             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
786             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
787             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
788             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
789             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
790             vehementissime invehens habuit.
791             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
792             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
793             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
794             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
795             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
796             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
797             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
798             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
799             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
800             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
801             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
802             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
803             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
804             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
805             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
806             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
807             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
808             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
809             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
810             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
811             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
812             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
813             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
814             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
815             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
816             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
817             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
818             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
819             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
820             vehementissime invehens habuit.
821             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
822             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
823             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
824             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
825             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
826             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
827             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
828             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
829             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
830             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
831             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
832             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
833             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
834             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
835             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
836             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
837             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
838             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
839             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
840             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
841             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
842             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
843             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
844             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
845             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
846             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
847             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
848             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
849             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
850             vehementissime invehens habuit.
851             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
852             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
853             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
854             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
855             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
856             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
857             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
858             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
859             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
860             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
861             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
862             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
863             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
864             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
865             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
866             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
867             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
868             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
869             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
870             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
871             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
872             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
873             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
874             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
875             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
876             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
877             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
878             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
879             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
880             vehementissime invehens habuit.
881             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
882             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
883             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
884             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
885             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
886             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
887             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
888             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
889             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
890             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
891             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
892             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
893             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
894             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
895             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
896             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
897             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
898             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
899             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
900             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
901             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
902             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
903             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
904             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
905             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
906             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
907             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
908             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
909             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
910             vehementissime invehens habuit.
911             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
912             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
913             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
914             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
915             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
916             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
917             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
918             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
919             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
920             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
921             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
922             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
923             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
924             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
925             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
926             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
927             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
928             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
929             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
930             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
931             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
932             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
933             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
934             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
935             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
936             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
937             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
938             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
939             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
940             vehementissime invehens habuit.
941             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
942             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
943             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
944             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
945             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
946             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
947             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
948             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
949             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
950             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
951             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
952             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
953             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
954             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
955             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
956             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
957             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
958             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
959             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
960             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
961             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
962             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
963             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
964             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
965             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
966             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
967             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
968             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
969             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
970             vehementissime invehens habuit.
971             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
972             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
973             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
974             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
975             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
976             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
977             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
978             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
979             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
980             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
981             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
982             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
983             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
984             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
985             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
986             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
987             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
988             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
989             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
990             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
991             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
992             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
993             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
994             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
995             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
996             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
997             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
998             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
999             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1000             vehementissime invehens habuit.
1001             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1002             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1003             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1004             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1005             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1006             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1007             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1008             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1009             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1010             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1011             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1012             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1013             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1014             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1015             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1016             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1017             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1018             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1019             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1020             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1021             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1022             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1023             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1024             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1025             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1026             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1027             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1028             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1029             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1030             vehementissime invehens habuit.
1031             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1032             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1033             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1034             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1035             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1036             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1037             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1038             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1039             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1040             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1041             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1042             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1043             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1044             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1045             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1046             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1047             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1048             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1049             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1050             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1051             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1052             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1053             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1054             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1055             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1056             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1057             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1058             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1059             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1060             vehementissime invehens habuit.
1061             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1062             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1063             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1064             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1065             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1066             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1067             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1068             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1069             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1070             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1071             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1072             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1073             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1074             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1075             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1076             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1077             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1078             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1079             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1080             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1081             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1082             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1083             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1084             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1085             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1086             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1087             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1088             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1089             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1090             vehementissime invehens habuit.
1091             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1092             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1093             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1094             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1095             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1096             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1097             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1098             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1099             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1100             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1101             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1102             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1103             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1104             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1105             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1106             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1107             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1108             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1109             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1110             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1111             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1112             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1113             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1114             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1115             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1116             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1117             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1118             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1119             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1120             vehementissime invehens habuit.
1121             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1122             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1123             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1124             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1125             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1126             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1127             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1128             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1129             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1130             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1131             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1132             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1133             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1134             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1135             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1136             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1137             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1138             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1139             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1140             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1141             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1142             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1143             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1144             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1145             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1146             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1147             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1148             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1149             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1150             vehementissime invehens habuit.
1151             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1152             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1153             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1154             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1155             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1156             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1157             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1158             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1159             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1160             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1161             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1162             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1163             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1164             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1165             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1166             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1167             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1168             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1169             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1170             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1171             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1172             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1173             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1174             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1175             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1176             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1177             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1178             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1179             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1180             vehementissime invehens habuit.
1181             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1182             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1183             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1184             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1185             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1186             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1187             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1188             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1189             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1190             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1191             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1192             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1193             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1194             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1195             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1196             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1197             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1198             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1199             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1200             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1201             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1202             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1203             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1204             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1205             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1206             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1207             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1208             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1209             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1210             vehementissime invehens habuit.
1211             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1212             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1213             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1214             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1215             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1216             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1217             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1218             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1219             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1220             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1221             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1222             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1223             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1224             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1225             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1226             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1227             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1228             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1229             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1230             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1231             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1232             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1233             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1234             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1235             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1236             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1237             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1238             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1239             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1240             vehementissime invehens habuit.
1241             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1242             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1243             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1244             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1245             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1246             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1247             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1248             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1249             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1250             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1251             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1252             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1253             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1254             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1255             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1256             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1257             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1258             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1259             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1260             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1261             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1262             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1263             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1264             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1265             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1266             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1267             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1268             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1269             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1270             vehementissime invehens habuit.
1271             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1272             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1273             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1274             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1275             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1276             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1277             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1278             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1279             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1280             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1281             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1282             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1283             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1284             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1285             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1286             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1287             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1288             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1289             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1290             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1291             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1292             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1293             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1294             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1295             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1296             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1297             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1298             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1299             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1300             vehementissime invehens habuit.
1301             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1302             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1303             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1304             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1305             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1306             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1307             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1308             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1309             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1310             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1311             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1312             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1313             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1314             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1315             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1316             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1317             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1318             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1319             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1320             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1321             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1322             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1323             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1324             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1325             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1326             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1327             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1328             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1329             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1330             vehementissime invehens habuit.
1331             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1332             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1333             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1334             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1335             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1336             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1337             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1338             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1339             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1340             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1341             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1342             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1343             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1344             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1345             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1346             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1347             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1348             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1349             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1350             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1351             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1352             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1353             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1354             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1355             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1356             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1357             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1358             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1359             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1360             vehementissime invehens habuit.
1361             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1362             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1363             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1364             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1365             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1366             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1367             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1368             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1369             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1370             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1371             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1372             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1373             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1374             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1375             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1376             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1377             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1378             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1379             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1380             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1381             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1382             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1383             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1384             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1385             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1386             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1387             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1388             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1389             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1390             vehementissime invehens habuit.
1391             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1392             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1393             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1394             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1395             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1396             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1397             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1398             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1399             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1400             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1401             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1402             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1403             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1404             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1405             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1406             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1407             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1408             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1409             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1410             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1411             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1412             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1413             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1414             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1415             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1416             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1417             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1418             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1419             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1420             vehementissime invehens habuit.
1421         </div>
1422         <pre>
1423             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1424             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1425             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1426             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1427             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1428             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1429             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1430             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1431             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1432             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1433             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1434             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1435             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1436             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1437             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1438             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1439             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1440             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1441             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1442             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1443             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1444             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1445             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1446             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1447             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1448             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1449             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1450             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1451             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1452             vehementissime invehens habuit.
1453             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1454             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1455             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1456             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1457             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1458             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1459             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1460             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1461             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1462             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1463             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1464             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1465             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1466             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1467             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1468             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1469             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1470             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1471             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1472             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1473             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1474             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1475             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1476             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1477             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1478             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1479             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1480             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1481             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1482             vehementissime invehens habuit.
1483             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1484             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1485             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1486             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1487             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1488             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1489             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1490             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1491             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1492             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1493             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1494             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1495             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1496             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1497             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1498             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1499             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1500             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1501             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1502             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1503             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1504             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1505             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1506             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1507             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1508             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1509             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1510             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1511             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1512             vehementissime invehens habuit.
1513             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1514             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1515             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1516             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1517             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1518             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1519             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1520             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1521             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1522             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1523             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1524             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1525             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1526             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1527             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1528             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1529             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1530             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1531             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1532             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1533             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1534             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1535             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1536             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1537             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1538             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1539             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1540             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1541             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1542             vehementissime invehens habuit.
1543             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1544             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1545             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1546             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1547             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1548             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1549             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1550             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1551             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1552             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1553             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1554             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1555             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1556             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1557             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1558             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1559             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1560             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1561             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1562             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1563             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1564             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1565             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1566             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1567             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1568             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1569             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1570             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1571             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1572             vehementissime invehens habuit.
1573             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1574             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1575             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1576             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1577             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1578             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1579             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1580             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1581             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1582             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1583             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1584             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1585             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1586             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1587             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1588             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1589             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1590             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1591             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1592             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1593             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1594             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1595             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1596             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1597             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1598             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1599             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1600             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1601             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1602             vehementissime invehens habuit.
1603             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1604             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1605             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1606             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1607             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1608             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1609             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1610             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1611             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1612             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1613             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1614             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1615             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1616             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1617             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1618             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1619             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1620             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1621             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1622             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1623             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1624             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1625             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1626             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1627             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1628             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1629             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1630             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1631             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1632             vehementissime invehens habuit.
1633             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1634             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1635             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1636             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1637             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1638             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1639             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1640             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1641             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1642             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1643             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1644             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1645             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1646             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1647             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1648             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1649             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1650             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1651             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1652             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1653             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1654             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1655             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1656             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1657             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1658             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1659             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1660             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1661             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1662             vehementissime invehens habuit.
1663             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1664             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1665             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1666             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1667             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1668             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1669             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1670             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1671             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1672             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1673             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1674             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1675             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1676             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1677             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1678             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1679             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1680             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1681             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1682             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1683             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1684             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1685             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1686             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1687             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1688             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1689             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1690             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1691             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1692             vehementissime invehens habuit.
1693             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1694             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1695             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1696             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1697             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1698             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1699             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1700             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1701             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1702             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1703             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1704             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1705             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1706             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1707             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1708             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1709             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1710             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1711             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1712             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1713             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1714             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1715             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1716             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1717             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1718             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1719             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1720             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1721             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1722             vehementissime invehens habuit.
1723             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1724             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1725             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1726             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1727             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1728             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1729             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1730             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1731             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1732             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1733             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1734             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1735             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1736             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1737             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1738             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1739             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1740             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1741             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1742             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1743             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1744             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1745             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1746             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1747             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1748             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1749             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1750             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1751             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1752             vehementissime invehens habuit.
1753             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1754             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1755             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1756             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1757             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1758             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1759             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1760             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1761             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1762             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1763             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1764             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1765             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1766             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1767             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1768             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1769             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1770             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1771             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1772             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1773             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1774             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1775             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1776             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1777             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1778             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1779             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1780             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1781             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1782             vehementissime invehens habuit.
1783             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1784             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1785             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1786             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1787             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1788             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1789             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1790             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1791             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1792             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1793             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1794             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1795             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1796             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1797             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1798             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1799             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1800             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1801             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1802             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1803             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1804             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1805             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1806             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1807             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1808             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1809             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1810             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1811             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1812             vehementissime invehens habuit.
1813             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1814             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1815             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1816             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1817             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1818             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1819             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1820             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1821             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1822             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1823             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1824             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1825             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1826             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1827             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1828             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1829             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1830             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1831             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1832             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1833             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1834             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1835             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1836             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1837             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1838             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1839             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1840             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1841             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1842             vehementissime invehens habuit.
1843             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1844             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1845             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1846             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1847             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1848             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1849             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1850             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1851             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1852             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1853             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1854             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1855             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1856             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1857             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1858             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1859             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1860             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1861             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1862             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1863             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1864             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1865             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1866             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1867             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1868             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1869             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1870             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1871             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1872             vehementissime invehens habuit.
1873             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1874             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1875             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1876             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1877             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1878             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1879             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1880             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1881             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1882             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1883             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1884             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1885             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1886             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1887             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1888             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1889             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1890             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1891             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1892             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1893             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1894             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1895             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1896             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1897             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1898             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1899             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1900             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1901             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1902             vehementissime invehens habuit.
1903             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1904             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1905             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1906             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1907             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1908             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1909             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1910             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1911             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1912             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1913             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1914             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1915             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1916             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1917             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1918             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1919             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1920             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1921             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1922             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1923             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1924             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1925             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1926             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1927             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1928             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1929             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1930             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1931             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1932             vehementissime invehens habuit.
1933             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1934             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1935             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1936             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1937             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1938             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1939             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1940             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1941             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1942             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1943             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1944             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1945             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1946             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1947             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1948             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1949             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1950             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1951             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1952             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1953             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1954             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1955             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1956             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1957             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1958             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1959             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1960             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1961             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1962             vehementissime invehens habuit.
1963             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1964             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1965             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1966             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1967             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1968             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1969             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
1970             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
1971             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
1972             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
1973             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
1974             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
1975             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
1976             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
1977             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
1978             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
1979             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
1980             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
1981             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
1982             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
1983             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
1984             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
1985             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
1986             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
1987             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
1988             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
1989             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
1990             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
1991             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
1992             vehementissime invehens habuit.
1993             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
1994             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
1995             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
1996             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
1997             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
1998             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
1999             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2000             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2001             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2002             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2003             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2004             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2005             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2006             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2007             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2008             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2009             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2010             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2011             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2012             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2013             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2014             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2015             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2016             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2017             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2018             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2019             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2020             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2021             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2022             vehementissime invehens habuit.
2023             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2024             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2025             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2026             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2027             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2028             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2029             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2030             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2031             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2032             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2033             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2034             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2035             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2036             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2037             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2038             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2039             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2040             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2041             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2042             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2043             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2044             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2045             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2046             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2047             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2048             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2049             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2050             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2051             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2052             vehementissime invehens habuit.
2053             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2054             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2055             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2056             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2057             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2058             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2059             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2060             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2061             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2062             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2063             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2064             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2065             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2066             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2067             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2068             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2069             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2070             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2071             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2072             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2073             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2074             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2075             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2076             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2077             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2078             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2079             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2080             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2081             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2082             vehementissime invehens habuit.
2083             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2084             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2085             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2086             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2087             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2088             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2089             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2090             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2091             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2092             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2093             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2094             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2095             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2096             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2097             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2098             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2099             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2100             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2101             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2102             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2103             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2104             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2105             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2106             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2107             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2108             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2109             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2110             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2111             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2112             vehementissime invehens habuit.
2113             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2114             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2115             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2116             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2117             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2118             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2119             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2120             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2121             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2122             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2123             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2124             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2125             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2126             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2127             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2128             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2129             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2130             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2131             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2132             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2133             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2134             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2135             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2136             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2137             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2138             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2139             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2140             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2141             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2142             vehementissime invehens habuit.
2143             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2144             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2145             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2146             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2147             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2148             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2149             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2150             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2151             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2152             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2153             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2154             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2155             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2156             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2157             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2158             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2159             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2160             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2161             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2162             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2163             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2164             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2165             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2166             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2167             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2168             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2169             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2170             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2171             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2172             vehementissime invehens habuit.
2173             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2174             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2175             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2176             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2177             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2178             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2179             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2180             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2181             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2182             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2183             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2184             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2185             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2186             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2187             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2188             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2189             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2190             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2191             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2192             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2193             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2194             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2195             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2196             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2197             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2198             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2199             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2200             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2201             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2202             vehementissime invehens habuit.
2203             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2204             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2205             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2206             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2207             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2208             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2209             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2210             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2211             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2212             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2213             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2214             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2215             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2216             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2217             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2218             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2219             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2220             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2221             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2222             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2223             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2224             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2225             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2226             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2227             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2228             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2229             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2230             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2231             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2232             vehementissime invehens habuit.
2233             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2234             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2235             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2236             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2237             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2238             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2239             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2240             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2241             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2242             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2243             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2244             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2245             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2246             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2247             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2248             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2249             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2250             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2251             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2252             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2253             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2254             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2255             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2256             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2257             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2258             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2259             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2260             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2261             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2262             vehementissime invehens habuit.
2263             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2264             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2265             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2266             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2267             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2268             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2269             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2270             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2271             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2272             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2273             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2274             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2275             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2276             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2277             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2278             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2279             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2280             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2281             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2282             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2283             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2284             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2285             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2286             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2287             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2288             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2289             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2290             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2291             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2292             vehementissime invehens habuit.
2293             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2294             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2295             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2296             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2297             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2298             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2299             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2300             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2301             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2302             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2303             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2304             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2305             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2306             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2307             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2308             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2309             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2310             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2311             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2312             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2313             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2314             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2315             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2316             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2317             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2318             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2319             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2320             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2321             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2322             vehementissime invehens habuit.
2323             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2324             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2325             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2326             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2327             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2328             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2329             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2330             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2331             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2332             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2333             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2334             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2335             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2336             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2337             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2338             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2339             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2340             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2341             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2342             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2343             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2344             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2345             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2346             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2347             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2348             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2349             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2350             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2351             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2352             vehementissime invehens habuit.
2353             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2354             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2355             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2356             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2357             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2358             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2359             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2360             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2361             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2362             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2363             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2364             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2365             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2366             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2367             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2368             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2369             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2370             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2371             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2372             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2373             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2374             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2375             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2376             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2377             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2378             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2379             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
2380             templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
2381             causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
2382             vehementissime invehens habuit.
2383             L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
2384             corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
2385             caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
2386             rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
2387             opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
2388             inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
2389             petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
2390             parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
2391             C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
2392             C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
2393             Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
2394             consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
2395             particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
2396             consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
2397             agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
2398             res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
2399             consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
2400             D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
2401             per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
2402             concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
2403             Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
2404             bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
2405             Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
2406             aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
2407             consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
2408             intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
2409             die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in